barn dómur
nafnorð, karlkyn
barn-dómur
það að vera barn, bernska
- barndómur og unglingsárin
vera genginn í barndóm
vera farinn að hegða sér barnalega
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑dóms beygist eins og dómur
eintala
án greinismeð greini
nf.barndómur barndómurinn
þf.barndóm barndóminn
þgf.barndómi barndómnum / barndóminum
ef.barndóms barndómsins