betla
sagnorð með þágufalli og þolfalli
biðja um e-ð smálegt, einkum peninga (af vegfarendum)
- hann situr á bekk alla daga og betlar
- hún betlaði sér mat af vegfarendum
Tengd orð
Beyging
betlaði betlað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbetlabetlaðiégbetlibetlaði
þúbetlarbetlaðirþúbetlirbetlaðir
húnbetlarbetlaðihúnbetlibetlaði
viðbetlumbetluðumviðbetlumbetluðum
þiðbetliðbetluðuðþiðbetliðbetluðuð
þaubetlabetluðuþaubetlibetluðu
| nafnháttur | betla |
|---|---|
| sagnbót | betlað |
| boðháttur eintölu | betlaðu |
| boðháttur fleirtölu | betlið |
| stýfður boðháttur | betla |
| lýsingarháttur nútíðar | betlandi |
kk.kvk.hk.
nf.betlaðurbetluðbetlað
þf.betlaðanbetlaðabetlað
þgf.betluðumbetlaðribetluðu
ef.betlaðsbetlaðrarbetlaðs
nf.betlaðirbetlaðarbetluð
þf.betlaðabetlaðarbetluð
þgf.betluðum
ef.betlaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbetlarðubetlaðirðuþúbetlirðubetlaðirðu
þiðbetliðibetluðuðiþiðbetliðibetluðuði