blómstur
nafnorð, karlkyn
blómstur-saumur
útsaumsspor þar sem saumað er frá sér og nálinni stungið upp í miðjan þráðinn
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑saums þágufall eintölu ‑saum eða ‑saumi nefnifall fleirtölu ‑saumar beygist eins og saumur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.blómstursaumur blómstursaumurinn nf.blómstursaumar blómstursaumarnir
þf.blómstursaum blómstursauminn þf.blómstursauma blómstursaumana
þgf.blómstursaum / blómstursaumi blómstursaumnum þgf.blómstursaumum blómstursaumunum
ef.blómstursaums blómstursaumsins ef.blómstursauma blómstursaumanna