bleiktur

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar

gerður hvítur með klór

sjá bleikja sagnorð

Samheiti

Andheiti

Beyging

bleikt bleikt miðstig bleiktari efsta stig bleiktastur

kk.kvk.hk.

nf.bleikturbleiktbleikt

þf.bleiktanbleiktableikt

þgf.bleiktumbleiktribleiktu

ef.bleiktsbleiktrarbleikts

nf.bleiktirbleiktarbleikt

þf.bleiktableiktarbleikt

þgf.bleiktum

ef.bleiktra

nf.bleiktibleiktableikta

aukaföllbleiktableiktubleikta

öll föllbleiktu

öll föllbleiktaribleiktaribleiktara

öll föllbleiktari