bursta
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli snyrta (e-ð) með bursta
- ég ætla að bursta á mér hárið
- hann burstar tennurnar á kvöldin
- hún burstaði skóna sína
- 2.
með þolfalli óformlegt gersigra (e-n)
- handboltaliðið burstaði andstæðingana
Tengd orð
Beyging
burstaði burstað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égburstaburstaðiégburstiburstaði
þúburstarburstaðirþúburstirburstaðir
húnburstarburstaðihúnburstiburstaði
viðburstumburstuðumviðburstumburstuðum
þiðburstiðburstuðuðþiðburstiðburstuðuð
þauburstaburstuðuþauburstiburstuðu
| nafnháttur | bursta |
|---|---|
| sagnbót | burstað |
| boðháttur eintölu | burstaðu |
| boðháttur fleirtölu | burstið |
| stýfður boðháttur | bursta |
| lýsingarháttur nútíðar | burstandi |
kk.kvk.hk.
nf.burstaðurburstuðburstað
þf.burstaðanburstaðaburstað
þgf.burstuðumburstaðriburstuðu
ef.burstaðsburstaðrarburstaðs
nf.burstaðirburstaðarburstuð
þf.burstaðaburstaðarburstuð
þgf.burstuðum
ef.burstaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égburstastburstaðistégburstistburstaðist
þúburstastburstaðistþúburstistburstaðist
húnburstastburstaðisthúnburstistburstaðist
viðburstumstburstuðumstviðburstumstburstuðumst
þiðburstistburstuðustþiðburstistburstuðust
þauburstastburstuðustþauburstistburstuðust
| nafnháttur | burstast |
|---|---|
| sagnbót | burstast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúburstastuburstaðistuþúburstistuburstaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúburstarðuburstaðirðuþúburstirðuburstaðirðu
þiðburstiðiburstuðuðiþiðburstiðiburstuðuði