byrjaður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
nýhafinn, nýfarinn (að gera e-ð)
- hún er ekki byrjuð í skólanum
- hann er byrjaður að æfa fótbolta
sjá byrja
Tengd orð
Beyging
byrjuð byrjað miðstig byrjaðri efsta stig byrjaðastur
kk.kvk.hk.
nf.byrjaðurbyrjuðbyrjað
þf.byrjaðanbyrjaðabyrjað
þgf.byrjuðumbyrjaðribyrjuðu
ef.byrjaðsbyrjaðrarbyrjaðs
nf.byrjaðirbyrjaðarbyrjuð
þf.byrjaðabyrjaðarbyrjuð
þgf.byrjuðum
ef.byrjaðra
nf.byrjaðibyrjaðabyrjaða
aukaföllbyrjaðabyrjuðubyrjaða
öll föllbyrjuðu
öll föllbyrjaðribyrjaðribyrjaðra
öll föllbyrjaðri
kk.kvk.hk.
nf.byrjaðasturbyrjuðustbyrjaðast
þf.byrjaðastanbyrjaðastabyrjaðast
þgf.byrjuðustumbyrjaðastribyrjuðustu
ef.byrjaðastsbyrjaðastrarbyrjaðasts
nf.byrjaðastirbyrjaðastarbyrjuðust
þf.byrjaðastabyrjaðastarbyrjuðust
þgf.byrjuðustum
ef.byrjaðastra
nf.byrjaðastibyrjaðastabyrjaðasta
aukaföllbyrjaðastabyrjuðustubyrjaðasta
öll föllbyrjuðustu