byrja
sagnorð með þolfalli
fara í gang (með e-ð), hefja (e-ð), hefjast
- hann byrjar daginn á að fara í sturtu
- hún byrjaði að segja eitthvað
- börnin byrjuðu að syngja
- árið byrjaði með miklum frostakafla
sjá byrjaður
Tengd orð
Beyging
byrjaði byrjað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbyrjabyrjaðiégbyrjibyrjaði
þúbyrjarbyrjaðirþúbyrjirbyrjaðir
húnbyrjarbyrjaðihúnbyrjibyrjaði
viðbyrjumbyrjuðumviðbyrjumbyrjuðum
þiðbyrjiðbyrjuðuðþiðbyrjiðbyrjuðuð
þaubyrjabyrjuðuþaubyrjibyrjuðu
það, mérbyrjarbyrjaðiþað, mérbyrjibyrjaði
| nafnháttur | byrja |
|---|---|
| sagnbót | byrjað |
| boðháttur eintölu | byrjaðu |
| boðháttur fleirtölu | byrjið |
| stýfður boðháttur | byrja |
| lýsingarháttur nútíðar | byrjandi |
kk.kvk.hk.
nf.byrjaðurbyrjuðbyrjað
þf.byrjaðanbyrjaðabyrjað
þgf.byrjuðumbyrjaðribyrjuðu
ef.byrjaðsbyrjaðrarbyrjaðs
nf.byrjaðirbyrjaðarbyrjuð
þf.byrjaðabyrjaðarbyrjuð
þgf.byrjuðum
ef.byrjaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbyrjastbyrjaðistégbyrjistbyrjaðist
þúbyrjastbyrjaðistþúbyrjistbyrjaðist
húnbyrjastbyrjaðisthúnbyrjistbyrjaðist
viðbyrjumstbyrjuðumstviðbyrjumstbyrjuðumst
þiðbyrjistbyrjuðustþiðbyrjistbyrjuðust
þaubyrjastbyrjuðustþaubyrjistbyrjuðust
| nafnháttur | byrjast |
|---|---|
| sagnbót | byrjast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbyrjarðubyrjaðirðuþúbyrjirðubyrjaðirðu
þiðbyrjiðibyrjuðuðiþiðbyrjiðibyrjuðuði