dóm túlkur
nafnorð, karlkyn
dóm-túlkur
sá eða sú sem hefur löggildingu yfirvalda til að túlka fyrir rétti
dómtúlkur og skjalaþýðandi
sá eða sú sem hefur réttindi til að túlka við réttarhöld og þýða opinber skjöl
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑túlks þágufall eintölu ‑túlki eða ‑túlk nefnifall fleirtölu ‑túlkar beygist eins og túlkur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.dómtúlkur dómtúlkurinn nf.dómtúlkar dómtúlkarnir
þf.dómtúlk dómtúlkinn þf.dómtúlka dómtúlkana
þgf.dómtúlki / dómtúlk dómtúlkinum / dómtúlknum þgf.dómtúlkum dómtúlkunum
ef.dómtúlks dómtúlksins ef.dómtúlka dómtúlkanna