dúlla
sagnorð með þágufalli
sjá einnig dúlla nafnorð, kvenkyn
dunda sér við e-ð
- hann er úti í garði að dúlla við trjáklippingar
- ég ætla að dúlla mér heima í allan dag
Tengd orð
Beyging
dúllaði dúllað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdúlladúllaðiégdúllidúllaði
þúdúllardúllaðirþúdúllirdúllaðir
húndúllardúllaðihúndúllidúllaði
viðdúllumdúlluðumviðdúllumdúlluðum
þiðdúlliðdúlluðuðþiðdúlliðdúlluðuð
þaudúlladúlluðuþaudúllidúlluðu
| nafnháttur | dúlla |
|---|---|
| sagnbót | dúllað |
| boðháttur eintölu | dúllaðu |
| boðháttur fleirtölu | dúllið |
| stýfður boðháttur | dúlla |
| lýsingarháttur nútíðar | dúllandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdúllastdúllaðistégdúllistdúllaðist
þúdúllastdúllaðistþúdúllistdúllaðist
húndúllastdúllaðisthúndúllistdúllaðist
viðdúllumstdúlluðumstviðdúllumstdúlluðumst
þiðdúllistdúlluðustþiðdúllistdúlluðust
þaudúllastdúlluðustþaudúllistdúlluðust
| nafnháttur | dúllast |
|---|---|
| sagnbót | dúllast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdúllastudúllaðistuþúdúllistudúllaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdúllarðudúllaðirðuþúdúllirðudúllaðirðu
þiðdúlliðidúlluðuðiþiðdúlliðidúlluðuði