dún
nafnorð, kvenkyn
dún-urt
planta af ættkvísl Epilobium, m.a. fjalladúnurt og lindadúnurt
Beyging
eignarfall eintölu ‑urtar nefnifall fleirtölu ‑urtir beygist eins og urt
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.dúnurt dúnurtin nf.dúnurtir dúnurtirnar
þf.dúnurt dúnurtina þf.dúnurtir dúnurtirnar
þgf.dúnurt dúnurtinni þgf.dúnurtum dúnurtunum
ef.dúnurtar dúnurtarinnar ef.dúnurta dúnurtanna