dúsa
sagnorð
sjá einnig dúsa nafnorð, kvenkyn
vera á einhverjum stað (hálfgert gegn vilja sínum), bíða, híma
- við máttum dúsa í tíu tíma í flugvélinni
- hann var látinn dúsa í fangaklefa yfir nóttina
Beyging
dúsaði dúsað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdúsadúsaðiégdúsidúsaði
þúdúsardúsaðirþúdúsirdúsaðir
húndúsardúsaðihúndúsidúsaði
viðdúsumdúsuðumviðdúsumdúsuðum
þiðdúsiðdúsuðuðþiðdúsiðdúsuðuð
þaudúsadúsuðuþaudúsidúsuðu
| nafnháttur | dúsa |
|---|---|
| sagnbót | dúsað |
| boðháttur eintölu | dúsaðu |
| boðháttur fleirtölu | dúsið |
| stýfður boðháttur | dúsa |
| lýsingarháttur nútíðar | dúsandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdúsarðudúsaðirðuþúdúsirðudúsaðirðu
þiðdúsiðidúsuðuðiþiðdúsiðidúsuðuði