dallur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
grunnt ílát, einkum undir dýrafóður eða mat
- hundurinn át úr dallinum
- 2.
óformlegt skip
- við áttum hálfsmánaðar frí því að dallurinn þurfti að fara í slipp
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu dalls nefnifall fleirtölu dallar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.dallurdallurinnnf.dallardallarnir
þf.dalldallinnþf.dalladallana
þgf.dallidallinumþgf.döllumdöllunum
ef.dallsdallsinsef.dalladallanna