demba
sagnorð með þágufalli
sjá einnig demba nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
hella (e-u)
- ég dembdi úr fötunni í niðurfallið
- 2.
hella skömmum (yfir e-n), skamma (e-n)
- hún dembdi yfir hann langri runu af skammaryrðum
- 3.
demba sér í framhaldsnám
skella sér, fara í framhaldsnám
- hann hlakkar til að demba sér á námskeiðið
Beyging
dembdi dembt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdembidembdiégdembidembdi
þúdembirdembdirþúdembirdembdir
húndembirdembdihúndembidembdi
viðdembumdembdumviðdembumdembdum
þiðdembiðdembduðþiðdembiðdembduð
þaudembadembduþaudembidembdu
það, mérdembirdembdiþað, mérdembidembdi
| nafnháttur | demba |
|---|---|
| sagnbót | dembt |
| boðháttur eintölu | dembdu |
| boðháttur fleirtölu | dembið |
| stýfður boðháttur | demb |
| lýsingarháttur nútíðar | dembandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdembistdembdistégdembistdembdist
þúdembistdembdistþúdembistdembdist
húndembistdembdisthúndembistdembdist
viðdembumstdembdumstviðdembumstdembdumst
þiðdembistdembdustþiðdembistdembdust
þaudembastdembdustþaudembistdembdust
| nafnháttur | dembast |
|---|---|
| sagnbót | dembst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdembistudembdistuþúdembistudembdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdembirðudembdirðuþúdembirðudembdirðu
þiðdembiðidembduðiþiðdembiðidembduði