dempa
sagnorð með þolfalli
gera (e-ð) dauft eða milt
- ég dempaði ljósin í stofunni
- snjórinn dempar hljóðið frá umferðinni
Beyging
dempaði dempað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdempadempaðiégdempidempaði
þúdempardempaðirþúdempirdempaðir
húndempardempaðihúndempidempaði
viðdempumdempuðumviðdempumdempuðum
þiðdempiðdempuðuðþiðdempiðdempuðuð
þaudempadempuðuþaudempidempuðu
| nafnháttur | dempa |
|---|---|
| sagnbót | dempað |
| boðháttur eintölu | dempaðu |
| boðháttur fleirtölu | dempið |
| stýfður boðháttur | dempa |
| lýsingarháttur nútíðar | dempandi |
kk.kvk.hk.
nf.dempaðurdempuðdempað
þf.dempaðandempaðadempað
þgf.dempuðumdempaðridempuðu
ef.dempaðsdempaðrardempaðs
nf.dempaðirdempaðardempuð
þf.dempaðadempaðardempuð
þgf.dempuðum
ef.dempaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdempastdempaðistégdempistdempaðist
þúdempastdempaðistþúdempistdempaðist
húndempastdempaðisthúndempistdempaðist
viðdempumstdempuðumstviðdempumstdempuðumst
þiðdempistdempuðustþiðdempistdempuðust
þaudempastdempuðustþaudempistdempuðust
| nafnháttur | dempast |
|---|---|
| sagnbót | dempast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdempastudempaðistuþúdempistudempaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdemparðudempaðirðuþúdempirðudempaðirðu
þiðdempiðidempuðuðiþiðdempiðidempuðuði