dengja
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli varpa (e-u) (á e-n stað)
- hann dengdi fatahrúgunni á gólfið
- 2.
með þolfalli brýna (ljá)
Beyging
dengdi dengt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdengidengdiégdengidengdi
þúdengirdengdirþúdengirdengdir
húndengirdengdihúndengidengdi
viðdengjumdengdumviðdengjumdengdum
þiðdengiðdengduðþiðdengiðdengduð
þaudengjadengduþaudengidengdu
| nafnháttur | dengja |
|---|---|
| sagnbót | dengt |
| boðháttur eintölu | dengdu |
| boðháttur fleirtölu | dengið |
| stýfður boðháttur | deng |
| lýsingarháttur nútíðar | dengjandi |
kk.kvk.hk.
nf.dengdurdengddengt
þf.dengdandengdadengt
þgf.dengdumdengdridengdu
ef.dengdsdengdrardengds
nf.dengdirdengdardengd
þf.dengdadengdardengd
þgf.dengdum
ef.dengdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdengistdengdistégdengistdengdist
þúdengistdengdistþúdengistdengdist
húndengistdengdisthúndengistdengdist
viðdengjumstdengdumstviðdengjumstdengdumst
þiðdengistdengdustþiðdengistdengdust
þaudengjastdengdustþaudengistdengdust
| nafnháttur | dengjast |
|---|---|
| sagnbót | dengst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdengistudengdistuþúdengistudengdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdengirðudengdirðuþúdengirðudengdirðu
þiðdengiðidengduðiþiðdengiðidengduði