dingla
sagnorð
Merkingar
- 1.
lafa niður, hanga
- hann sat á borðinu og lét fæturna dingla niður
- rafmagnssnúran dinglar laus
- 2.
með þágufalli sveifla (e-u) léttilega
- hundurinn dinglaði rófunni
- ég dinglaði lyklakippunni
- 3.
með þágufalli hringja bjöllu, einkum dyrabjöllu
- 4.
með þágufalli aðhafast lítið
- þær dingluðu sér niðri í bæ um kvöldið
Beyging
dinglaði dinglað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdingladinglaðiégdinglidinglaði
þúdinglardinglaðirþúdinglirdinglaðir
húndinglardinglaðihúndinglidinglaði
viðdinglumdingluðumviðdinglumdingluðum
þiðdingliðdingluðuðþiðdingliðdingluðuð
þaudingladingluðuþaudinglidingluðu
| nafnháttur | dingla |
|---|---|
| sagnbót | dinglað |
| boðháttur eintölu | dinglaðu |
| boðháttur fleirtölu | dinglið |
| stýfður boðháttur | dingla |
| lýsingarháttur nútíðar | dinglandi |
kk.kvk.hk.
nf.dinglaðurdingluðdinglað
þf.dinglaðandinglaðadinglað
þgf.dingluðumdinglaðridingluðu
ef.dinglaðsdinglaðrardinglaðs
nf.dinglaðirdinglaðardingluð
þf.dinglaðadinglaðardingluð
þgf.dingluðum
ef.dinglaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdinglastdinglaðistégdinglistdinglaðist
þúdinglastdinglaðistþúdinglistdinglaðist
húndinglastdinglaðisthúndinglistdinglaðist
viðdinglumstdingluðumstviðdinglumstdingluðumst
þiðdinglistdingluðustþiðdinglistdingluðust
þaudinglastdingluðustþaudinglistdingluðust
| nafnháttur | dinglast |
|---|---|
| sagnbót | dinglast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdinglastudinglaðistuþúdinglistudinglaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdinglarðudinglaðirðuþúdinglirðudinglaðirðu
þiðdingliðidingluðuðiþiðdingliðidingluðuði