dirfast
sagnorð með þolfalli miðmynd
áræða (e-ð), þora (e-ð), voga sér
- enginn dirfðist að láta óánægju sína í ljós
- hann dirfist ekki að hringja í hana framar
- hvernig dirfistu að koma hingað inn?
- dirfist þú að hlæja að mér!
Tengd orð
Beyging
dirfðist dirfst
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdirfistdirfðistégdirfistdirfðist
þúdirfistdirfðistþúdirfistdirfðist
húndirfistdirfðisthúndirfistdirfðist
viðdirfumstdirfðumstviðdirfumstdirfðumst
þiðdirfistdirfðustþiðdirfistdirfðust
þaudirfastdirfðustþaudirfistdirfðust
| nafnháttur | dirfast |
|---|---|
| sagnbót | dirfst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdirfistudirfðistuþúdirfistudirfðistu