dudda

sagnorð

dunda (við e-ð), fást við dálítið verk

hann duddaði við bílinn í tvo tíma

Beyging

duddaði duddað

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égduddaduddaðiégduddiduddaði

þúduddarduddaðirþúduddirduddaðir

húnduddarduddaðihúnduddiduddaði

viðduddumdudduðumviðduddumdudduðum

þiðduddiðdudduðuðþiðduddiðdudduðuð

þaududdadudduðuþaududdidudduðu

nafnháttur	dudda
sagnbót	duddað
boðháttur eintölu	duddaðu
boðháttur fleirtölu	duddið
stýfður boðháttur	dudda
lýsingarháttur nútíðar	duddandi

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égduddastduddaðistégduddistduddaðist

þúduddastduddaðistþúduddistduddaðist

húnduddastduddaðisthúnduddistduddaðist

viðduddumstdudduðumstviðduddumstdudduðumst

þiðduddistdudduðustþiðduddistdudduðust

þaududdastdudduðustþaududdistdudduðust

nafnháttur	duddast
sagnbót	duddast