duga
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli endast, nægja (e-m)
- þetta magn af sykri dugar mér fram að jólum
- bólusetningin dugir ævilangt
- 2.
með þágufalli koma að gagni, gagnast (e-m)
- bíllinn hefur dugað henni í 12 ár
- það dugaði ekki að skipta um ljósaperu, eitthvað annað er bilað
þetta dugði ekki til
þetta nægði ekki
- ég hvatti hann til að koma með en það dugði ekki til
- 3.
sýna dug, vera vaskur í lund
að duga eða drepast
sýna dug eða bíða ósigur
sjá dugandi
Tengd orð
Beyging
dugði eða dugaði dugað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdugi / dugadugði / dugaðiégdugidygði / dugaði
þúdugir / dugardugðir / dugaðirþúdugirdygðir / dugaðir
húndugir / dugardugði / dugaðihúndugidygði / dugaði
viðdugumdugðum / duguðumviðdugumdygðum / duguðum
þiðdugiðdugðuð / duguðuðþiðdugiðdygðuð / duguðuð
þaudugadugðu / duguðuþaudugidygðu / duguðu
það, mérdugir / dugardugði / dugaðiþað, mérdugidygði / dugaði
| nafnháttur | duga |
|---|---|
| sagnbót | dugað |
| boðháttur eintölu | dugðu / dugaðu |
| boðháttur fleirtölu | dugið |
| stýfður boðháttur | dug / duga |
| lýsingarháttur nútíðar | dugandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdugirðu / dugarðudugðirðu / dugaðirðuþúdugirðudygðirðu / dugaðirðu
þiðdugiðidugðuði / duguðuðiþiðdugiðidygðuði / duguðuði