efa
sagnorð með þolfalli
trúa (e-u) dræmlega eða ekki, finnast (e-ð) vafasamt
- ég efa að mér takist þetta
- hann efaði ekki frásögn mína
- hún efar að hann komist þangað á einum klukkutíma
sjá efast
Tengd orð
Beyging
efaði efað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égefaefaðiégefiefaði
þúefarefaðirþúefirefaðir
húnefarefaðihúnefiefaði
viðefumefuðumviðefumefuðum
þiðefiðefuðuðþiðefiðefuðuð
þauefaefuðuþauefiefuðu
| nafnháttur | efa |
|---|---|
| sagnbót | efað |
| boðháttur eintölu | efaðu |
| boðháttur fleirtölu | efið |
| stýfður boðháttur | efa |
| lýsingarháttur nútíðar | efandi |
kk.kvk.hk.
nf.efaðurefuðefað
þf.efaðanefaðaefað
þgf.efuðumefaðriefuðu
ef.efaðsefaðrarefaðs
nf.efaðirefaðarefuð
þf.efaðaefaðarefuð
þgf.efuðum
ef.efaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égefastefaðistégefistefaðist
þúefastefaðistþúefistefaðist
húnefastefaðisthúnefistefaðist
viðefumstefuðumstviðefumstefuðumst
þiðefistefuðustþiðefistefuðust
þauefastefuðustþauefistefuðust
| nafnháttur | efast |
|---|---|
| sagnbót | efast |
| boðháttur eintölu | efastu |
| boðháttur fleirtölu | efist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúefastuefaðistuþúefistuefaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúefarðuefaðirðuþúefirðuefaðirðu
þiðefiðiefuðuðiþiðefiðiefuðuði