ein beita
sagnorð ein-beita með þágufalli
einbeita sér
hugsa fast um viðfangsefni sitt, beina athyglinni að einu ákveðnu verki
- hún á stundum erfitt með að einbeita sér
einbeita sér að þessu
- ég einbeitti mér að náminu allan veturinn
Tengd orð
Beyging
‑beitti ‑beitt beygist eins og beita
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinbeiti einbeitti égeinbeiti einbeitti
þúeinbeitir einbeittir þúeinbeitir einbeittir
húneinbeitir einbeitti húneinbeiti einbeitti
viðeinbeitum einbeittum viðeinbeitum einbeittum
þiðeinbeitið einbeittuð þiðeinbeitið einbeittuð
þaueinbeita einbeittu þaueinbeiti einbeittu
| nafnháttur | ein |
|---|---|
| sagnbót | ein |
| boðháttur eintölu | ein |
| boðháttur fleirtölu | ein |
| stýfður boðháttur | ein |
| lýsingarháttur nútíðar | ein |
kk.kvk.hk.
nf.einbeittur einbeitt einbeitt
þf.einbeittan einbeitta einbeitt
þgf.einbeittum einbeittri einbeittu
ef.einbeitts einbeittrar einbeitts
nf.einbeittir einbeittar einbeitt
þf.einbeitta einbeittar einbeitt
þgf.einbeittum
ef.einbeittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinbeitirðu einbeittirðu þúeinbeitirðu einbeittirðu
þiðeinbeitiði einbeittuði þiðeinbeitiði einbeittuði