enda stingast
sagnorð enda-stingast miðmynd
steypast á endann eða höfuðið
- hann endastakkst í stóran snjóskafl
Beyging
‑stingst ‑stakkst ‑stungumst ‑stungist beygist eins og stingast
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendastingst endastakkst égendastingist endastyngist
þúendastingst endastakkst þúendastingist endastyngist
húnendastingst endastakkst húnendastingist endastyngist
viðendastingumst endastungumst viðendastingumst endastyngjumst
þiðendastingist endastungust þiðendastingist endastyngjust
þauendastingast endastungust þauendastingist endastyngjust
| nafnháttur | enda |
|---|---|
| sagnbót | enda |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendastingstu endastakkstu þúendastingistu endastyngistu