endur
sagnorð endur-birta með þolfalli
birta e-ð aftur
- tímaritið endurbirti þekktustu smásögu hans
Beyging
‑birti ‑birt beygist eins og birta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurbirti endurbirti égendurbirti endurbirti
þúendurbirtir endurbirtir þúendurbirtir endurbirtir
húnendurbirtir endurbirti húnendurbirti endurbirti
viðendurbirtum endurbirtum viðendurbirtum endurbirtum
þiðendurbirtið endurbirtuð þiðendurbirtið endurbirtuð
þauendurbirta endurbirtu þauendurbirti endurbirtu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurbirtur endurbirt endurbirt
þf.endurbirtan endurbirta endurbirt
þgf.endurbirtum endurbirtri endurbirtu
ef.endurbirts endurbirtrar endurbirts
nf.endurbirtir endurbirtar endurbirt
þf.endurbirta endurbirtar endurbirt
þgf.endurbirtum
ef.endurbirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurbirtirðu endurbirtirðu þúendurbirtirðu endurbirtirðu
þiðendurbirtiði endurbirtuði þiðendurbirtiði endurbirtuði