endur
sagnorð endur-byggja með þolfalli
byggja (e-ð) aftur
- brúin var endurbyggð árið 1980
Beyging
‑byggði ‑byggt beygist eins og byggja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurbyggi endurbyggði égendurbyggi endurbyggði
þúendurbyggir endurbyggðir þúendurbyggir endurbyggðir
húnendurbyggir endurbyggði húnendurbyggi endurbyggði
viðendurbyggjum endurbyggðum viðendurbyggjum endurbyggðum
þiðendurbyggið endurbyggðuð þiðendurbyggið endurbyggðuð
þauendurbyggja endurbyggðu þauendurbyggi endurbyggðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurbyggður endurbyggð endurbyggt
þf.endurbyggðan endurbyggða endurbyggt
þgf.endurbyggðum endurbyggðri endurbyggðu
ef.endurbyggðs endurbyggðrar endurbyggðs
nf.endurbyggðir endurbyggðar endurbyggð
þf.endurbyggða endurbyggðar endurbyggð
þgf.endurbyggðum
ef.endurbyggðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurbyggist endurbyggðist égendurbyggist endurbyggðist
þúendurbyggist endurbyggðist þúendurbyggist endurbyggðist
húnendurbyggist endurbyggðist húnendurbyggist endurbyggðist
viðendurbyggjumst endurbyggðumst viðendurbyggjumst endurbyggðumst
þiðendurbyggist endurbyggðust þiðendurbyggist endurbyggðust
þauendurbyggjast endurbyggðust þauendurbyggist endurbyggðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurbyggistu endurbyggðistu þúendurbyggistu endurbyggðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurbyggirðu endurbyggðirðu þúendurbyggirðu endurbyggðirðu
þiðendurbyggiði endurbyggðuði þiðendurbyggiði endurbyggðuði