fín kemba
sagnorð fín-kemba með þolfalli
leita mjög vandlega (að e-u), þaulleita (að e-u)
- lögreglan er að fínkemba nágrennið í leit að morðvopninu
Beyging
‑kembdi ‑kembt beygist eins og kemba
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfínkembi fínkembdi égfínkembi fínkembdi
þúfínkembir fínkembdir þúfínkembir fínkembdir
húnfínkembir fínkembdi húnfínkembi fínkembdi
viðfínkembum fínkembdum viðfínkembum fínkembdum
þiðfínkembið fínkembduð þiðfínkembið fínkembduð
þaufínkemba fínkembdu þaufínkembi fínkembdu
| nafnháttur | fín |
|---|---|
| sagnbót | fín |
| boðháttur eintölu | fín |
| boðháttur fleirtölu | fín |
| stýfður boðháttur | fín |
| lýsingarháttur nútíðar | fín |
kk.kvk.hk.
nf.fínkembdur fínkembd fínkembt
þf.fínkembdan fínkembda fínkembt
þgf.fínkembdum fínkembdri fínkembdu
ef.fínkembds fínkembdrar fínkembds
nf.fínkembdir fínkembdar fínkembd
þf.fínkembda fínkembdar fínkembd
þgf.fínkembdum
ef.fínkembdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfínkembirðu fínkembdirðu þúfínkembirðu fínkembdirðu
þiðfínkembiði fínkembduði þiðfínkembiði fínkembduði