kemba
sagnorð
sjá einnig kemba nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli greiða sundur ull með kömbum
- þau kembdu og spunnu ullina
- 2.
með þolfalli eða þágufalli greiða eða bursta hár (sitt eigið eða t.d. hests) með kambi
- hann kembir hestunum daglega
- hún kembdi sér með gullkambi
- 3.
með þolfalli leita vandlega (að e-u), fara vandlega í gegnum (e-ð)
- við höfum kembt allar mögulegar heimildir
Tengd orð
Beyging
kembdi kembt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkembikembdiégkembikembdi
þúkembirkembdirþúkembirkembdir
húnkembirkembdihúnkembikembdi
viðkembumkembdumviðkembumkembdum
þiðkembiðkembduðþiðkembiðkembduð
þaukembakembduþaukembikembdu
það, migkembirkembdiþað, migkembikembdi
| nafnháttur | kemba |
|---|---|
| sagnbót | kembt |
| boðháttur eintölu | kembdu |
| boðháttur fleirtölu | kembið |
| stýfður boðháttur | kemb |
| lýsingarháttur nútíðar | kembandi |
kk.kvk.hk.
nf.kembdurkembdkembt
þf.kembdankembdakembt
þgf.kembdumkembdrikembdu
ef.kembdskembdrarkembds
nf.kembdirkembdarkembd
þf.kembdakembdarkembd
þgf.kembdum
ef.kembdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkembistkembdistégkembistkembdist
þúkembistkembdistþúkembistkembdist
húnkembistkembdisthúnkembistkembdist
viðkembumstkembdumstviðkembumstkembdumst
þiðkembistkembdustþiðkembistkembdust
þaukembastkembdustþaukembistkembdust
| nafnháttur | kembast |
|---|---|
| sagnbót | kembst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkembistukembdistuþúkembistukembdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkembirðukembdirðuþúkembirðukembdirðu
þiðkembiðikembduðiþiðkembiðikembduði