Yrða

þinghá

nafnorð, kvenkyn

þing-há

f. (also spelt þingá; see há):—a þing-district or community, originally a shire having a meeting or parliament of its own, the word is esp. freq. in Norway (in Icel. abbreviated into ‘þing’), Hkr. i. 147; konungr fór í allar þinghár ok kristnaði þar allan lýð, Ó. H. 102; krafði leiðangrs um ena nörðstu þinghá, 198; hann fær ór þinghá sinni sjau tigi manna, Hrafn. 11; á Hálogalandi í enni nyrztu þinghá, Fms. viii. 183; herboð fór á sjau nóttum frá hinum synnzta vita í hina nörztu þ. á Hálogalandi, Fagrsk. 20, D. N. passim; þinghá thus chiefly refers to the old small þing-communities, almost synonymous to fylki. þinghá-maðr, m. = þingheyjandi, Grág. i. 51 (see há).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
esp.
especially.
freq.
frequent, frequently.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Hrafn.
Hrafnkels saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fagrsk.
Fagrskinna. (E. I.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)