þing
nafnorð, karlkyn
þing-haugr
m. a ‘þing-how,’ hill of laws, a Norse local name, D. N. v. 957, perh. = þingbrekka.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- perh.
- perhaps.
Tilvitnuð rit
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)