ótta
nafnorð, kvenkyn
u, f. [an old Teut. word; Ulf. uhtwo = ἔννυχον, or uhtiugs = εὔκαιρος, uhteigo = εὐκαίρως, uhteigs wisan = σχολάζειν; A. S. uhte; Hel. uhta; O. H. G. uohta]:—the last part of the night just before daybreak; í nótt fyrir óttu, Fms. vi. (in a verse); en í óttu fyrir dag (in the ótta before daybreak) stóð hann upp ok klæddi sik, Edda 28; óttu ok öndverðan dag, Am. 50; í óttu, Fas. i. 148, Hkr. i. 70; þegar í óttu, iii. 417, Fms. xi. 433; hana-ótta, cock-crow, gallicinium, N. G. L. i. 9.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Teut.
- Teutonic.
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- O. H. G.
- Old High German.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)