öfigr
lýsingarorð
or öfugr, adj., afigr, N. G. L. i. 376; in old writers contracted, öfgu, öfgir, etc., but in mod. usage uncontractcd throughout: [from af- and vegr; Ulf. ibuks = εἰς τα ὀπίσω; Swed. afvig; Dan. avet; Old Engl. awk (which survives in awk-ward), meaning left,—Fr. gauche]:—turning the wrong way, tail or back foremost; kálvar á beinum fram eða augu í huakka aptan, ok afgu líki öllu, N. G. L. i. 376; hljóp Gunnarr aptr yfir öfugr, Nj. 46: þat gékk öfugt um húsit ok annsælis, Eb. 268, Grett. 151; þat var bragð hans at hann gékk öfigr, Finnb. 246; öfigr féll hann aptr á bak, Skíða R.; hann stökkr út af vegginum öfugr, Fær. 112; skáru af fitjar ok bundu öfgar undir fætr sér, Ó. H. 152; Þórlaug drap við hendi öfgri, the back of the hand, Lv. 38; hjó hann öfgri hendi til Knúts konungs, Fms. xi. 367; þat er misvígi, ef maðr er viginn öfgum vápnum, with the butt-end of a weapon, N. G. L. i. 80: æfin hefir öfug verit, Fs. 8, v. l.; varð þat öfgu heilli, Róm. 181; mæla öfugt orð til e-s, Sturl. ii. 201; hvárigir lögðu öðrum öfugt orð, Grett. 113 new Ed.; öldr-mál öfug, Sdm.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- etc.
- et cetera.
- mod.
- modern.
- Ulf.
- Ulfilas.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- Engl.
- English.
- v. l.
- varia lectio.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Sdm.
- Sigrdrífu-mál. (A. II.)