ökkla
nafnorð, hvorugkyn
n., pl. ökklu, this (like hjarta, lunga, auga) is in good old vellums the constant form, whence mod. ökli, a, m.; [A. S. aucleow; Engl. ankle; Germ. enkel; Swed. ankel]:—the ankle; öklu hans ok iljar, Post. (Unger) 24; gögnum fótlegginn við ökklat, Fms. ix. 528 (thus also Fb. iii. 158, l. c.); óðu þeir í ökla (= öklu), Fb. iii. 304; á legginn við ökklat, D. N. iv. 90; fótrinn fyrir ofan ökkla, Nj. 219; jafnhátt ökla, Fb. i. 524; auklun vóru af eiri, leggirnir af silfri, Al. 116; ökla-eldr, Fb. i. 416. ökla-liðr, m. an ankle-joint, Gullþ. 75.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)