Yrða

öld

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig öld nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

f., gen. aldar, dat. öldu, and later öld, pl. aldir, alda, öldum; [akin to aldr; A. S. eld or yld; Old Engl. eld (cp. the adj. old); Germ. alt; Dan. old in heden-old = the heathen age]:—a time, age; þessi eru nofn stundanna, ‘öld’ forðum, aldr, Edda 108; var öld hans góð landsfólkinu, Fms. vii. 174; vind-öld, varg-öld, skegg-öld, skálm-öld, Vsp.; róm-öld, war-age, Fms. vi. (in a verse); styrj-öld, veröld, qq. v.; en fyrsta öld var sú er alla dauða menn skyldi brenna, en síðan hófsk haugs-öld, Ó. H. (pref.); feðr várir ok allt forellri fyrst um brana-öld en nú um haugs-öld, Hkr. i. 141; ó-öld, a famine, Ann. 975: óaldar-vetr var mikill á Íslandi í heiðni, … þá átu menn hrafna ok melrakka, Landn. (Hb.); nú er sú öld (such bad times) í Noregi at ek treysti eigi at halda ykkr hér heima með mér, Fms. ii. 4; hans aldar (his life, reign) mun æ vera at góðu getið, Hkm. 19.

  1. 2.

    in a computistic or chronological sense, a cycle, period; gamla öld. the old cycle = cyclus Paschalis; upphaf gömlu aldar, Ann. 1140 (cp. Talbyrding s.a.), also called Páska-öld; sólar-öld, the solar cycle; tungl-öld, the lunar cycle, also called nítján vetra öld. Ann., MS. 415. 9; sjau aldir veraldar þessar, the seven ages of the world, Ver. 7.

  2. 3.

    of allar aldir veralda, through all ages of the world, 686 B. 14; of öld alda, Eluc. 55; fyrir úendiligar aldir alda = secula seculorum, … of aldir alda, 623. 29; and so in mod. eccl. usage, ‘um aldir alda amen,’ Vídal. passim; the phrase, ár var alda (gen. pl.), upon a time, in days of yore, Vsp. 3, Hkv. 1. 1.

  3. II.

    poët. men, people, Edda (Gl.); hálf er öld hvar, Hm. 52; ósnotr maðr er með aldir kemr, among men, 26; alda börn, Vsp. 20; alda sona, sons of men, Hm. 11; alda hverr. each of men, Fm. 10; ýtti örr hilmir aldir við tóku, Bm.; alda vinr, a friend of men; Norræn öld, Norse people. Lex. Poët.; Ensk öld, English people, id.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
cp.
compare.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
Germ.
German.
Dan.
Danish.
pref.
preface.
MS.
manuscript, manuscripts.
mod.
modern.
eccl.
ecclesiastical.
poët.
poetically.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Ann.
Íslenzkir annálar. (D. IV.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Hkm.
Hákonar-mál. (A. III.)
Ver.
Veraldar saga. (E. II.)
Eluc.
Elucidarium. (F. II.)
Vídal.
Vídalíns-postilla.
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Fm.
Fáfnis-mál. (A. II.)
Bm.
Bjarka-mál. (A. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.