Yrða

örkumla

sagnorð ör-kumla

Merkingar

að, to maim; hann barði á tvær hendr ok örkumlaði menn, Lv. 103.

  1. 2.

    part. maimed, disfigured, disabled; hón kvaðsk eigi vilja eiga Bersa örkumlaðan, Korm. 134; ö. var aulinn stór, Skíða R.; vil ek eigi lengr berjask við þik örkumlaðan mann, Ísl. ii. 269.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)