ör
lýsingarorð ör-vasi
and ör-vasa, adj. [from ör- and vesa = to be?], prop. decrepit, ‘stone-old,’ worn out; gamall ok örvasi, Glúm. 337, Stj. 225, 548; móður mjök gamla ok örvasa, Fms. i. 76; örvasa af elli, Fb. i. 77; á örvasa aldri, in one’s old age, Fms. ii. 42, Sks. 162 new Ed; enn er Haraldr var orðinn örvasi, Hkr. i. 67; örvasar ok ómagar, N. G. L. i. 180.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- prop.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)