úfr
nafnorð, karlkyn
sjá einnig úfr lýsingarorð
Merkingar
m. a roughness, rough edge, e. g. on a board being shaped by an adze, also of ruffled hair, as when stroked backwards; hann sá járnloku eina, þar hafði komit högg í mikit ok reis á röndinni úfr hvass, Fas. iii. 380.
- 2.
metaph. roughness, hostility; risu þegar miklir úfar á með þeim, Sturl. iii. 178; ok get ek at stórir úfar rísi á með oss, Fb. iii. 450; settu Gíslungar nokkut úfa (acc. pl.) við honum, Ísl. ii. 314: the metaphor taken from a wild beast bristling its hair.
- II.
the uvula, mid. H. G. uwe; fékk hann sár lækni at skera sér úf, … ok skar meira af úf jarlsins enn hann hafði ætlat, Fms. iii. 31, 32, and freq. in mod. usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- e. g.
- exempli gratia.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mid. H. G.
- middle High German.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)