Yrða

úlfúð

nafnorð, kvenkyn

f., in Icel. now sounded úlbúð, and so spelt, Stj., Sturl., Eg. l. c., ‘wolf’s mood,’ savageness; enn er Halli fann þat sló hann á sik úlfúð ok íllsku, Eb. 114; hann er fullr upp úlfúðar (úlbúðar, v. l.), Eg. 114; tóku menn þegar at reisa úlfúð í móti, Fms. v. 102; sakir þeirrar úlbúðar er faðir hans hafði á Davíð, Stj. 473; þó var úlbúð ærin í ambhöfða brjósti, Sturl. i. 35 (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
l. c.
loco citato.
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)