út burðr
nafnorð, karlkyn
út-burðr
Merkingar
m. a bearing out; skipleigu, uppburð ok útburð, unloading and freighting, of ships and cargo; útburðar eldr, a fire cast out, Gþl. 377.
- 2.
esp. the exposing of infants (see bera A. III. 2); barna útburðr, Íb. 12: in popular superstition, the spirit of an exposed infant, which is heard in desert places to emit a shrill, piteous cry, hence the Icel. phrase, ‘to cry like an útburðr;’ in the earlier eccl. law, útburðr means the spirit of an infant that died unchristened; börn er eigi fengu skírn skyldi grafa útan við kirkju-garð, en áðr vóru þau grafin fjarri vígðum stoðum sem sekir menn, ok kölluðu fáfróðir menn þá útburði, Bs. i. 687. útburðar-væl, n. a piteous wailing heard in desolate places, of evil foreboding, cp. Maurer’s Volks. 59, and Ísl. Þjóðs. i.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- esp.
- especially.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- eccl.
- ecclesiastical.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Íb.
- Íslendinga-bók. (D. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Ísl. Þjóðs.
- Íslenzkar þjóðsögur.