ýra

Merkingar

1. 1.

   ð, [úr, n.], to drizzle; ýrðisk dögg á reifit, Stj. 397; það ýrir úr honum, it drizzles, rains: the phrase, ýra e-u úr sér, to dole out; or, það ýrir í e-t, to glitter, like drops of dew; ýranda full, a brimful beaker, Ad. 6: of the glittering particles in iron or other ore, ýrt járn, corned iron; in the saying, ýrt járn kvað kerling, átti kníf deigan.

2. 2.

   u, f. a squirt; Ílluga ýrur skella einatt framan í Sveini, a ditty, Espól. 1758.