Yrða

þáttr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., gen. þáttar, dat. þætti, pl. þættir, þátta, acc. þáttu, mod. þætti; [Germ. docht; Dan. tot; cp. Lat. texo, textum]:—a single strand of a rope; ok skar í sundr átta þáttuna í festinni, Bs. i. 599, ii. 111; sneru þær af afli örlög-þáttu, Hkv. 1. 3; öfundar-þáttr, Fms. xi. 442.

  1. II.

    metaph. a section; þá tvá þótto ástarinnar, Hom. (St.); lifið einir ér, þátta (gen. pl.) ættar minnar, Hðm. 4: esp. a section of law, segja upp lögþáttu alla … skal svá görla þáttu alla upp segja, Grág. i. 2; í þessum þætti, ii. 345; í landabrigðis-þætti, id.; Kristinna laga þátt, K. Þ. K. 140: a short story, þenna þ́tt niðrstigningar Kristr, Niðrst. 110; þáttr Eymundar, Fb. ii. 54; hér hefr upp þátt Styrbjarnar, 70; þáttr Orms Stórólfssunar, i. 521; Alfgeirs þáttr, Ísl. ii. 97, etc. þatta-tal, n. the number of sections in a code of laws, Rb. 4.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
acc.
þolfall (e. accusative)
mod.
modern.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
cp.
compare.
Lat.
Latin.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
esp.
especially.
etc.
et cetera.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Hðm.
Hamðis-mál. (A. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Niðrst.
Niðrstigningar saga. (F. III.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)