Yrða

þausn

nafnorð, kvenkyn

f. [cp. þysja, þeysa, þyss], a bustle, wild fray, mélée; margar þausnir ok þrætur, Róm. 290; nær var ek þausnum þeira, I was present at their fray, Sighvat; var nú eigi þausna-laust, there was no little bustle, Fas. iii. 229; þat má kalla þausnar-vers, þrjátigi at honum ganga, that may be called a hurly-burly song, Skiða R.: in mod. usage the word remains in þjösnast, að, to chafe, rage, rave wildly; and þjösna-legr, adj. coarse, raving: þjösna-skapr, m. coarseness, ravings. From this same root, we believe, comes the mod. Norse ‘tausa,’ Dan. tös, = a romping girl, (from þausa, u, f.?)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
cp.
compare.
mod.
modern.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
m.
karlkyn (e. masculine)
Dan.
Danish.

Tilvitnuð rit

Róm.
Rómverja saga. (E. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)