þora
sagnorð
Merkingar
pres. þori, pret. þorði; subj. þyrði, older þørði; part. þorat (þort?): with neg. and personal suff., þoriga ek, I dare not, Vkv.; [cp. Engl. dare; the Dan. lurde, = to dare, is formed from the pret.]:—to dare, have the courage to do a thing; with infin., þoriga ek at segja nema þér einum, Vkv.; þora mun ek þann arm verja, Ó. H. (in a verse); þorði hann ekki at synja þeim gistingar, Fbr. 19; get ek at hann hafi ekki þorat at koma á minn fund, 33;, en skal þessi enn gamli þora at sjá í mót vápnum, Ld. 280; ek þorða at leggja mik í hættu, Fs. 4; hann þorir at berjask, Gullþ. 50; þora man ek at heimta fé þetta, Nj. 31; var engi svá grimmr at þyrði á hann at ráða, Fms. ii. 174; þar hafði engi maðr þorat at nema fyrir landvættum, síðan Hjörleifr var drepinn, Landn. 272: leaving out the infin., ef þeir fá þann kvið at þeir mætti eigi ganga enda þörði þeir eigi, Grág. ii. 158.
- 2.
with acc., but only of the pronoun ‘þat;’ engi myndi þat þora, at segja honum …, no one would dare that, to tell him …, Hkr. (pref.): freq., and in mod. usage, eg þori það ekki, I dare not that, dare not do it.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- neg.
- negative.
- suff.
- suffix.
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- infin.
- nafnháttur (e. infinitive)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pref.
- preface.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)