þori
nafnorð, karlkyn
a, m. so the vellums with a single r; the mod. form is þorri, but less correct, for the word is akin to þyrja, q. v.:—the greater part, main part, of a crowd, multitude, assembly, or the like; allan þora. (thus the vellum) landsins, the main part of the land, Fms. vii. 177; allr þori liðsins, Trist.; var þat mestr þori múgsins, viii. 411 (þori, Fb. ii. 687, l. c.); mestr þori var á land rekinn fjárins, Finnb. 244; en mikill þori var þat er þær sögðu eins báðar, Landn., Hb. 320; lætr hann brott flytja mestan þora fjárins, Al. 28; mestr þori manna, Barl. 26, N. G. L. ii. 418; hann má oss þjóna at miklum þora. for a great deal, Norske Saml.; and so freq. in mod. usage, það er mestr þorri búinn, the most part ready, all but ready.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- mod.
- modern.
- q. v.
- quod vide.
- l. c.
- loco citato.
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)