þræta

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig þræta sagnorð

u, f., older and better þrætta, D. N. v. 57, B. K. 51, [Dan. trætte]:—a quarrel, wrangling, litigation, Nj. 16, Fms. vi. 373, viii. 157, 338, Sks. 650, passim; þrætu-bók, a book of dialectics; þrætu hagi, a disputed pasture, Ann. 172.

COMPDS:

þrætudólgr,
þrætugjarn,
þrætumál,
þrætusterkr,
þrætuteigr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
Dan.: Danish.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
B. K.: Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.: Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Ann.: Íslenzkir annálar. (D. IV.)