þræta
sagnorð
sjá einnig þræta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
t, or better þrætta, although it is now sounded with a single t; [but in Dan. trætte; cp. A. S. þreâtian, Engl. threaten, though different in sense; or is þrætta assimilated for þrapt, qs. þraptan, whence þrátta. þrætta (?); North. E. threap]:—to wrangle, litigate; nú þræta menn um lögmál, to wrangle about the law, Grág. i. 7; þ- um e-t, Fms. vi. 137: to contradict, Ld. 44, Th. 78; þræta e-s, to deny a charge; hann þrætti þessa áburðar, Bs. i. 704, Ld. 34; eigi muntú þessa þurfa at þræta, Fb. i. 556; þ. móti e-m, to contradict, Barl. 148.
- 2.
recipr., þrætask á, to bandy words, Stj. 559; þann jarðarteig sem vér höfum um þræzk, Dipl. iii. 12; þrætt mun verða í móli ef eigi vita vitni, Nj. 82.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- qs.
- quasi.
- North. E.
- Northern English.
- recipr.
- reciprocally.
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)