þurðr
nafnorð, karlkyn
m., gen. þurðar, [þverra 1], a decrease, waning; hvern þurð þú hefir drukkit á sænum, Edda 34; þóttisk hann sjá mikinn þurð á liði sínu, Fas. ii. 286; ekki fara í þurð draumarnir, Ld. 128 (vellum MS.); jafn-skjótir at vexti eða þurði, Sks. 53; stóð hans ríki með styrk miklum en öngum þurð, Ó. H. 69; til þurðar ríki þínu, Fb. iii. 321.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)