Yrða

þurka

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    að, [Dan. tørkne], to dry, make dry, Eg. 204, Jb. 249, K. Þ. K. 83, Barl. 115, Pr. 474; hann tók dúkinn, ok þurkaði sér á miðjum, … þar kemr enn ef Guð lofar, at vér þykkjum þess verðir at þ. oss á miðjum dúki, Fms. vi. 322; þeir slógu fyrst hey mikit, síðan þurkuðu þeir ok færðu í stórsæti, Eb. 150; þ. heyit …, nema því heyi er Þórgunna þurkaði, 260.

  2. 2.

    u, f. a towel, Sturl. iii. 111 C, and so in mod. usage; skó-þurka, a shoe-wiper.

  3. 2.

    drought, dryness, Stj. 591, Mar. þurku-samr, adj. dry, droughty, of a season; þ. sumar, Bs. i. 245.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Dan.
Danish.
f.
kvenkyn (e. feminine)
mod.
modern.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)