þviti
nafnorð, karlkyn
a, m. [akin to þveita], a stone, prop. a sling-stone (?); tóku mikinn stein, sá heitir þviti, ok höfðu þann stein fytir festar-hælinn, Edda 20; en þviti heitir hæll er stendr í hválinum, Edda ii. 515; hramm-þ., the ‘hand-stone,’ i. e. a gem or a bracelet, Höfuðl.: the word is still known as poët., e. g. liggðu þvita hulinn hér, honum einginn bifi! a mod. Icel. epitaph on a dog buried beneath a stone.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- prop.
- proper, properly.
- i. e.
- id est.
- poët.
- poetically.
- e. g.
- exempli gratia.
- mod.
- modern.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Höfuðl.
- Höfuðlausn. (A. III.)