þytr
nafnorð, karlkyn
m. [þjóta], a noise, whistling sound, as of wind, leaves, Edda (Gl.); þær þyt þulu, of the whirling of a mill, Gs. 3: er þungt at heyra þyt smábarna, cries, wailings, Fms. i. 263; vinda gnýr eða vatna þytr, Skúlda; lúðra-þytr, q. v.; íllviðra-þytr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Gs.
- Grótta-söngr. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)