Yrða

afburðr

nafnorð, karlkyn

af-burðr

Merkingar

m. (also spelt abb-), odds, balance, bias, success (cp. bera af, to prevail); kvað honum eigi annat vænna til afburðar, in order to get the better of it, Sd. 166; sá hann at engi varð afburðrinn, they fought ‘aequo Marte,’ Sturl. ii. 74; hann ætlaði sér afburð, he meant to keep the odds in his own hand, Ísl. ii. 450; skal nú faraí haustvíking, ok vilda ek, at hon yrði eigi með minnum afburðum, less glorious, Orkn. 464.

  1. II.

    gen. sing. and pl. afburðar-, a-, freq. used as a prefix in some COMPDS with the notion of gloriously, with distinction. afburðar-digr, adj. very thick, biðr. 24. afburða-fræknligr, adj. very gallant, Ísl. ii. 369. afburðar-járn, n. excellent iron, Fms. x. 173. afburðar-maðr, m. a man of mark, Rb. 316, Orkn. 474, Grett. 133, Finnb. 318. afburðar-mikill, adj. conspicuous, Fms. v. 181. afburðar-skip, n. a fine ship, Fas. iii. 106. afburðar-vel, adv. very well, Hkr. ii. 265, Fms. ix. 515. afburðar-vænn, adj. very fine, Fas. i. 182.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.
gen.
eignarfall (e. genitive)
sing.
eintala (e. singular)
pl.
fleirtala (e. plural)
freq.
frequent, frequently.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
adv.
atviksorð (e. adverb)

Tilvitnuð rit

Sd.
Svarfdæla saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Finnb.
Finnboga saga. (D. V.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)