Yrða

afbrigð

nafnorð, hvorugkyn

af-brigð

and rarely afbrigði, n.—the compound afbrigðar-tré points to a fem.—deviation, transgression, offence, (cp. bregða af, to deviate from) esp. in pl., þeir sökuðu hann um nokkuð afbrigð þinga sinna, Post. 645. 97; sættarof ok afbrigð við guð, trespasses, 671. i; afbrigð, wrongs, Ld. 66; í afbrigðum boðorða Guðs, transgressions against the commandments of God, 671. 3; Þórðr afsakar sik um öll afbrigði við þik, for having wronged thee, Sturl. ii. 132, Fms. vii. 24, Ísl. ii. 201.

COMPD: afbrigðartré.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
fem.
kvenkyn (e. feminine)
cp.
compare.
esp.
especially.
pl.
fleirtala (e. plural)
COMPD
samsett orð (e. compound)

Tilvitnuð rit

Post.
Postula sögur. (F. III.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)